The Dooneybrothers

Foto's 2009

 

Dat dit jaar in het teken zou staan van het overlijden van onze stille kracht Onno moge duidelijk zijn,

het lag allemaal nog verschrikkelijk vers in het geheugen.

In een emotionele vergadering in het overbekende clubhuis is in het bijzijn van brother André en brother Gerben

besloten de reis toch te maken, zij het in een neutrale outfit en maar voor één dag.

*****

20 Juni 7.30 uur verzamelen voor het bekende Brothers-ontbijt, kadetjes met een bebakken ei.

Er gaan geruchten dat brother Rudi hiervoor een speciale cursus heeft moeten volgen.

De uit de mottenballen gehaalde reserve-brother Jan-2 hanteerde het stuurwiel als van ouds

en het gaf zijn passagiers zo af en toe Duitse vleugels.

 

Groot was de vreugde toen bleek dat we eerder aankwamen op de pier in Holwerd dan dat de boot

koers had gezet naar Ameland, al was er geen tijd meer om ons vervoermiddel op een reguliere

parkeerplaats te stallen, dus namen we een parkeerboete voor lief.

Een winderige en regenachtige overtocht met gemengde gevoelens.

 

*****

Op de voor ons zo belangrijke reddingsboei "de Zonnehoeve"' had brother-mother Frida

zoals altijd alles weer in gereedheid gebracht voor het weerzien.

Na de warme en koude versnaperingen werd er een bezoek gebracht aan de laatste rustplaats van brother Onno.

Vervolgens werd langzaam koers gezet naar het zon overgoten episch centrum van het muzikaal bootwateren.

De overgang van het geluid van de weidevogels naar de vrolijke klanken van de blaaskapellen

werd binnen de Welvaart tot een aanvaardbaar niveau gebracht.

Daar werd ook de bekende stenenstapelaarorganisator uit BNS (*) gesignaleerd in het bijzijn van twee blondines.

Deze zaak wordt nog door ons onderzocht, maar vorderingen zijn er tot nu toe niet gemaakt.

Of heeft het te maken met de aangeboden versnapering?

    

Om de inhoud van de kas wat te verdelen onder de hele plaatselijke horeca werd koers gezet naar het centrum.

Onderweg werden enkele brothers geteisterd door telefoontjes van het thuisfront,

om maar aan te geven hoe onmisbaar ze blijken te zijn op de vaste wal.

   

In de Griffel was het ook weer een vreugdevol weerzien, al liep brother Gerrit met een

volle poepluier door de kroeg, waarvan de rechtmatige eigenaar nog word gezocht.

Gezien het vele warme DNA dat ruimschoots voorhanden was, lijkt dit een kwestie van tijd.

Ook de Walvisvaarder en de Zwaan werden vereerd met ons binnen vallen, om maar aan

te geven dat er veel aandacht werd besteed aan kaptaalspreiding, dit i.v.m. de bekende crisis.

Lovenswaardig was ook het historisch  het feit dat de penningmeester

de kas zelfs uit handen gaf, dit i.v.m zijn langdurige  gesprekken zo links en rechts.

Daar wilden enkele brothers niet op wachten, om hun uitdrogingsverschijnselen binnen de perken te houden.

 

Gaandeweg werden diverse kraampjes bekeken en muziek beluisterd, óók best gezellig.

Dat de blikken meer waren gericht op de versnaperingen dan op de klok werd snel duidelijk.

Het kuddegedrag van de brothers was deze dag ver te zoeken en her en der werden losse brothers gesignaleerd,

tot ver na zes uur, volgens de berichtgeving.

Toen de brothers bijeen waren gedreven op de Zonnehoeve, gingen bij de laatste veerboot de trossen al los.

Enige ruimte voor een goed gesprek was dus aanwezig, daar de tijd niet meer drong.

 

Groots was het aanbod van brother-mother Frida om voor ons de Tornado te financieren.

Na veel zessen en zevens stapten we rond achten toch maar op de reddingsboot van onze grote vriend Kees.

Dat dit te maken heeft met de snelheid waarmee we Ameland achter ons zouden laten, lijdt geen twijfel.

Met een woord van dank aan mother Frida en tante Co voor het vervoer naar de Ballumer Bocht.

 

Omdat brother Jan F. de stuurraddraaikunst van Kees niet vertrouwde,trok hij toch maar een anti-zink-jasje aan.

Enkele oudere brothers waagden zich in het voor-onder om te rusten, of zo iets.

De rest bleef gewoon boven de waterlijn, nou, gewoon......

   

Gesteund door brother André en brother Gerben werd de thuisvaart volbracht.

Ons vervoermiddel had de dag parkeerbon-vrij doorstaan, dus die financiële aderlating is ons bespaard gebleven.

Als slotakkoord was er een etentje geregeld bij  Jimmy's houkje " in Finsterwolde.

Dit gebeurde in het bijzijn van enkele echtgenote's die niet konden wachten op de thuiskomst van hun veelal moegestreden mannen.

 

P.S. De streepjesoutfit met bijpassende sokken werden door brother Bé zelf gefinancierd.

Sleurslager was niet alleen Keurslager maar ook Beurslager.

 

(*) BNS = Bad Nieuweschans

 

Terug naar foto's